Otur.
Düşün.
Hıçkırıkların boğazında biriksin.
Dudağını ısır.
Ağlama isteğini bastır.
Kalk ve sigara yak.
Sigara yak.
Sigara yak.
Sigara yak.

Ölümün elinden aldıklarını düşün.
Ölümün çaresizliği parçalasın son yanını, sus.
İsyan etme sakın! Öyle öğrettiler.

Sen kimse canını acıtmasın diye kendi dövmeni bile kendin yapmışken, azrailin canını nasıl yaktığını düşün. Sus şimdi.

Şimdi onu düşün. Morgdaki buz gibi bedenini, dokunduğunda ellerine işleyen soğukluğu düşün. Kanlı gömleğine sarılıp ağlamamak için direndiğin dakikaları düşün. Evde o'na ait bulduğun eşyaların sana nasıl c4 etkisi yaptığını düşün. Yüreğinde patlayan bombaları, mezarının başında oturduğunda konuşurken silah etkisi yaratan cümlelerini düşün. Son cümleni şakağında çevirdin Yase "gel diyemem, geleceğim günü bekle, uslu dur orda."

Daha ne kadar eksilebilirim derken yok oluş üstüne yok oluş ekliyorum.
Özlemek fayda etmiyo, bağırıp çağırsam duyanım yok.
İçim dökülse toplayacak bir emrem yok artık.
Ben kağıtlara döküleyim satır satır.
Geldiğimde sana da anlatırım.

Neyse siktir et yazıları şiirleri.
Sen nasılsın abi?
Cennet güzel mi?